افغانستان پس از 11 سپتامبر
فاجعه يازدهم سپتامبر كه برجهاي دوقلوي مركز تجارت جهاني، سمبل نظام سرمايه داري آزاد وهزاران انسان سرگرم به داد وستد روزانه را در كام خود فرو بلعيد، اگر از يكسو زنگ خطر يك جريان دگم انديش عقده يي را به گوش كارتل ها، كمپنيها واربابان نظام سرمايه داري به صدا درمي آورد، از سوي ديگر عمق مصيبتي را كه بر مردم افغانستان روان بود وكسي صداي آن را نمي شنيد، درگوش خفته دنيا فرو خواند وجرياني كه طبيعي مي نمود وسياست تماس فعال با آن راهگشا تبليغ مي گرديد، ماهيت جنايي خود را آشكار ساخت.
جبهه متحد كه در مقابل اين جريان خطرناك بين المللي به تنهايي مقاومت مي كرد وسهم مساوي محكوميت جنگ سالار را دراذهان خفته كمايي مي نمود، پس از فاجعه يازدهم سپتامبر، صاحب پشتوانه بين المللي گرديد. ائتلاف جهاني به رهبري ايالات متحده آمريكا با تحريك اميدواريهاي تازه در كالبد فسرده مردم جنگ زده افغانستان با تكنولوژي پيش رفته جنگ افزار هوايي در كنار جبهه متحد وارد معركه خونين افغانستان گرديد.. حملات ائتلاف بين المللي از هوا وعمليات پي در پي پاكسازي نيروهاي جبهه متحد در دره ها و كوهپايه ها در ظرف كمتر از دوماه ستون فقرات طالبانيزم القاعده را فرو شكست، مراكز ولايات يكي پس از ديگري به تصرف نيروهاي جبهه متحد درآمد؛ پايتخت كشور آزاد شد وبدنبال توافقات بن در اول جدي 1380 حكومت موقت به رهبري محترك حامد كرزي خلاء قدرت را در كابل پر نمود.
برهمگان روشن بود كه تشكيل حكومت موقت در ويرانه هاي جنگ پايان راه نبود ومعناي اضمحلال تروريزم را در افغانستان بيان نمي نمود. بدنه تشكيلاتي تروريزم اگر چه شكسته وپايگاههايش را از دست داده اما موجوديت آن، سالها دوام خواهد آورد. غلبه بر تروريزم ونابودي كامل آن زماني ميسر است كه ويرانه ها وگسست هاي ناشي از جنگ كه لاه مطمئني را براي تروريزم فراهم مي آورد، باز سازي گرديده واميدهاي روشن نسبت به حكومت فعلي براي مردم افغانستان به وجود آيد. ايجاد زمينه هاي اشتغال وكار مثبت، جاذبه هاي زندگي جديد از اقداماتي است كه لانه هاي اجتماعي تروريزم را نا بود مي نمايد. ازاينجاست كه باز سازي افغانستان نه تنها اعاده زندگي نورمال براي مردم جنگ زده افغانستان را به نتيجه مي رساند بلكه جنگ با تروريزم را نيز تكميل مي نمايد. وعده هاي طلايي كه در كنفرانس توكيو به افغانستان داده شد بايد در همين راستا تحليل وتعبير گردد. اما متاسفانه آن اميدواري هاي اوليه كه در روشناي وعده هاي خوشبينانه به وجود آمده بود، آهسته آهسته كمرنگ شده وانتظار زود رس شروع باز سازي وبرگشت مردم جنگ زده افغانستان به يك زندگي مرفه ونشاط آور، به نگراني مزمن تغيير ماهيت مي دهد. با استفاده از يك چنين وضعيت روحي رواني است كه تروريزم بار ديگر به تجديد سازمان پرداخته فجايعي از قبيل بمب گذاري چهاردهم اسد در كابل وحمله ناكام وزبونانه بالاي رييس دولت انتقالي اسلامي افغانستان جناب حامد كرزي را دسيسه سازي مي نمايد.
باور منديم كه تا زماني خرابه ها باقيست، تروريزم در ميان اين خرابه ها نفس مي كشد. شروع زود رس باز سازي وتحريك اميد واريهاي تازه تنها راهبرد منطقي وموفق تكميل مبارزه با تروريزم است كه غفلت ازآن ممكن است بار ديگر مارا به نقطه يازدهم سپتامبر عودت داده افغانستان را در كام صحنه هاي خونين ديگر بكشاند.
تشكيل حكومت عبوري در برايند لويه جرگه اضطراري، گام سياسي بلندي بود كه به كمك جامعه بين المللي توسط افغانهاي آزاده وسر بلند برداشته شد. اين مي تواند روند موفق سياست در افغانستان را نويد داده، ساختار مطمئني را براي مديريت باز سازي به وجود آورد. غلبه بر واگرايي هاي سياسي وتشكيل حكومت وفاق ملي بهانه ديگري را باقي نمي گذارد كه تعويق پروسه باز سازي را با آن توجيه نمود. حال اين جامعه بين المللي است كه در تكميل مبارزه ضد تروريزم، به وعده هاي خود عمل نموده زمينه باز سازي خرابه ها را هرچه زود تر فراهم آورد.