دايکندي؛ جشن ولايت
دايکندي تبديل به ولايت شد؛ منطقه اي که دهها سال بارسنگين رنج ها و محنت هاي دوري از مرکز را بدوش مي کشيد، ديروز با حضور رئيس دولت و اعضاي کابينه تولد جديد و حيات نوين خود را جشن گرفت و براي اولين بار دردها و مصيبت ها، غم ها و غصه هاي تراکم کردهء چندين دهه رنج و محنت را، با شادي و شادماني بي سابقه در آميخت و حداقل براي لحظاتي همه را به فراموشي سپرد. ديروز دايکندي غرق در سرور بود، هم از آن جهت که پرچم ولايت برفراز آن به اهتزار در مي آمد و هم از آن رو که براي نخستين بار در تاريخ زندگي خود از مهمان چنين با عظمت و بلند مرتبه پذيرائي مي کرد.
تاريخ دايکندي، تاريخ رنجهاي بي شمار مردم از يک طرف و زور آزمايي ها، خشونت ها، تهاجم ها، سر بريدن ها و کشتار سرداران از سوي ديگر بود. اين اولين بار بود که بلند مرتبه ترين سردار با مهرباني و عطوفت و با احترام و نوازش به سوي آن مردم رو مي آورد و مي کوشيد که بر زخمهاي ديرينه آنان مرهم بگذارد.
تبديل دايکندي به ولايت از اين ضرورت ها ناشي مي شد که اولا ساختار ولسوالي ديگر نمي توانست پاسخگوي نيازهاي جمعيت انبوه و متراکم چند صد هزار نفري آن باشد و ثانياً فاصله حدوداً صد و پنجاه کيلومتري دايکندي از مرکز ولايت ارزگان، مردم آن منطقه را از همه امتيازات ولايت محروم مي ساخت. مشکلات اداري و امنيتي عامل ديگري بود که ضرورت تاسيس ولايت دايکندي را عاجل تر مي نمود.
بدين ترتيب تأسيس ولايت دايکندي گام عملي اي بود که به سوي تحقق خواستها و آرزوهاي ديرينه صدها هزار انسان محروم و مستحق بر داشته شد و در واقع يکي از دست آوردهاي بزرگ دولت در مسير سياست هاي مردم گرا و عدالت محور. اما مبرهن است که تنها نام و نشان کردن، براي رفع مشکلات و تأمين نيازها و احتياجات آن سامان کفايت نمي کند. دايکندي بايد به معناي واقعي کلمه به يک ولايت تبديل شود. دايکندي حيات خود را به عنوان يک ولايت از صفر آغاز مي کند. برگزاري جشن ولايت بر روي خاکها نشان مي دهد که حتي والي نيز بايد کار خود را بر روي خاک شروع نمايد. يک چنين مرکزي در صورتي مي تواند به حيث يک ولايت عرض اندام کند که از توجهات و نوازشهاي بيشتر دولت مرکزي بهره مند گردد.
از سوي ديگر، نبايد دايکندي تنها منطقه اي باشد که بخاطر حجم جمعيت و ديگر نيازهاي خود تبديل به ولايت مي شود، بلکه بر مبناي همين فلسفه و ضرورت، مناطق ديگري نيز بايد از اين امتياز بهره مند گردند. ولسوالي هاي جاغوري، پنجاب، بهسود، شنوار و اندخوي از جمله ولسوالي هاي اند که با تراکم شديد جمعيت مواجه اند و يا فاصله بين آنها و مراکز ولايات شان به اندازه اي زياد است که نقش ولايت را در آنجا خنثي مي سازد. دقيقاً بر اساس همين ضرورت ها بود که در قانون اساسي بر تعديل واحد هاي اداري تأکيد گرديد.
بنابر اين ما ضمن اينکه از ابتکار تاسيس ولايت دايکندي استقبال نموده، آن را گام عملي در راستاي تحقق و اجراي قانون اساسي و خواستها و آرزوهاي ديرينه مردم مي دانيم، بر ضرورت اصلاح و تعديل واحدهاي اداري در هر جايي که نياز باشد، نيز تأکيد مي نمائيم.