به انتخاب مردم اعتماد کنیم
چانه زني ها بر سر زمان انتخابات جريان دارد. در حاليکه قرائن وشواهد، از اعلام قريب الوقوع زمان انتخابات رياست جمهوري حکايت مي کند، سرنوشت انتخابات پارلماني همچنان مبهم است و غالباً تلاش مي شود تا افکار عمومي از سمت انتخابات پارلماني انحراف داده شده، براي تأخير آن تا زمان نامعلومي توجيهات عام پسندي دست و پا گردد. آنچه اين توجيهات، عمده و بزرگ جلوه داده مي شود، خطر مداخله تفنگ سالاران و خارج شدن آن از روند آزاد و دموکراتيک است.
به راستي چقدر به مردم بي اعتماد شده ايم. آيا واقعاً مردم آنقدر بي اراده شده اند که با تهديد چند تفنگدار از همه خواستها و آرزوهاي خويش مي گذرند؟ آيا مردمي که تا اين حد ضعيف و ناتوان تلقي مي شوند، همانهايي نيستند که با اراده قاطع و آهنين شان براي دفاع از استقلال و آزادي، جهنمي ترين قدرت هاي استکباري دنيا را به زانو در آوردند؟ اگر چنين است، پس بگذاريد که مردم به ميدان بيايند، تاخود سرنوشت خويش را تعيين نمايند. انتخابات به خصوص انتخابات پارلماني به مفهوم سپردن امور مملکت به مردم است، تاخود هر آنچه را به صلاح تشخيص مي دهند انتخاب کنند. بياييد به مردم اعتماد کنيم و اين واقعيت را بپذيريم که آنها هم توان درک و تشخيص مصالح و مفاسد سياسي خويش را دارند و هم اراده لازم براي انتخاب اموري که به صلاح تشخيص مي دهند. وقتي مي بينيم که با وجود کشتار ها و تهديد ها، روزانه در حدود صد هزار نفر براي انتخابات ثبت نام مي کنند، بايد باور نماييم که اراده مردم براي شرکت در انتخابات قاطع است و هيچ تهديد و ادعايي نمي تواند در اراده آنها تزلزل ايجاد نمايد. انتخابات لويه جرگه قانون اساسي در يک شرايط نسبتاً نامساعدي برگزار گرديد، اما با اين وصف، مردم توانستند نمايندگاني را به لويه جرگه بفرستند که از خواستها و آرمانهاي شان به نحو بسيار مطلوبي دفاع نمايند. اگر اين بار نيز به مردم فرصت داده شود، آنها مي توانند از آزمون تاريخي شان موفق بدر آيند.
برعلاوه، حکومت در فقدان يک قوه مقننه مستقل، سياست و مديريت در محيطي است که فاقد قانون است و اداره آن، بر اساس اراده و تمايلات شخص جريان مي يابد. تجربه ثابت کرده است که در محيط بي قانوني و در فقدان يک نهاد نظارتي و کنترول کننده، معتدل ترين آدم ها از اعتدال خارج شده، به خود کامگي مي گرايد و در حاکميت قانون بدترين مردمان هم تحت کنترول مي آيند. پس بياييم به انتخابات رياست جمهوري و پارلماني هرچه زود تر، تن بدهيم و از اين طريق اراده مردم را برسياست و مديريت جامعه، حاکم سازيم.