مزاري، قرباني وحدت ملي
در آستانه سالروز شهادت مظلومانه رهبر شهيد استاد عبدالعلي مزاري(ره)، يک با ر ديگر ذهنها به سوي شاخصه هاي فکري آن شهيد مظلوم کشانده مي شود. مزاري براي خدا جهاد کرد، براي آزادي زندان و شکنجه شد، براي استقلال مبارزه کرد، براي عدالت کوشيد، براي برابري فرياد زد، براي اخوت و همدلي خون جگر خورد و براي عزت و شرافت و کرامت انساني مردم خويش قرباني شد که همه اين موارد نمونه هاي واضح و روشنی را در عمل و گفتار او دارد و همه اين موارد مولفه هاي وحدت ملي را تشکيل مي دهد، وحدت ملي يک امربسيط ذهني و شعاري نيست، بلکه مرکب از مولفه هاي است که در عمل بايد تجلي يابد، ايمان به خدا و دين او، آزادي، استقلال و عدالت خواهي، برابري، برادري و همدلي هميشه ايمان، خواست و آرمان مردم افغانستان بوده و محورهائي که آنها را دور هم جمع مي کرده است ولي اين شاخصه ها هميشه از سوي گردانندگان چرخ قدرت و سياست نقض شده و محو مي گرديد و مواردي هم از هر يکي سوء استفاده مي شده است. به همين دليل عناصر بر جسته اي که براي زنده کردن آنها و جمع نمودن آن مولفه ها و تحقق آرمان وحدت ملي تلاش مي کرده اند، مغضوب واقع شده، قرباني مي گرديدند، مزاري يکي از همين چهره ها در عصر ما بود، مزاري به دليل داشتن آن شاخصه ها و عملي ساختن آن ها مغضوب همه دسته هاي مخالف ارزشهای فوق واقع شده بود، خدا بي خبران و خدا شعاران استفاده جو، برده کشان و سلطه جويان و برتري خوهان نژادي، مذهبي و لساني همه با هم و گاهي هر کدام از جهتي وزاويه اي بر وجود مزاري تير کينه مي انداختند. سر نوشت مزاري، تمثيل سر نوشتي بود که علي(ع) داشت، دشمان اسلام، عمار را به شهادت مي رساندند و توجيه مي کردند که تقصير از علي است که عمار را به جنگ آورد، اگر علي به جنگ نمي آمد هم يقينا لشکر دشمن سراغ شهري را مي گرفت که علي در آن بود و سراغ خانه اي را مي گرفت که علي در آن زندگي مي کرد، چون علي يک انديشه بود و يک مکتب و نه يک شخص، در واقع علي به جنگ معاويه نيامده بود، انديشه او معاويه را به ميدان جنگ کشاند. مزاري هم عين درد را کشيد، او از حصار کوهي بين شرق و غرب کابل عبور کرده بالاي کسي حمله نکرد، بلکه از بالاي آن حصارها، خانه خانه مردمي که مزاري، بين شان واقع شده بود، گلوله و آتش مي باريد، اگر مزاري به هزاره جات مي رفت هم، اين لشکر او ر ا تعقيب مي کرد و اگر به غاري پناه مي برد هم، چون او يک انديشه بود، انديشه وحدت ملي با داشتن تمام عناصر و مؤلفه هاي عملي اش.

از طريق شماره تلفن "الو مشارکت" که در پيشاني اين ستون جا دارد، و يا ايميل مشارکت ملي با ما تماس بگيريد.
ستون " الو مشارکت" براي درد دلهاي شما خوانندگان عزيز ايجاد شده است.
• محمد نادر باشنده دشت برچي اميدوارم که مطالبم را به نشر بسپاريد، تا خواننده گان محترم مشارکت ملي از موضوع مطلع گردند و بدانند که مردم دشت برچي آشوبگر نبوده و از دين ومذهب و ناموس و ننگ خويش دفاع مي نمايد. در روز عاشورا هنگامي که هيئت هاي سينه زني از مقابل حربي شانزي عبور مي نمودند يک تعداد از بقاياي طالبان و القاعده با اهانت به علم شريف به آن آب دهن (تف) انداخته و مردم را دشنام مي دهد جوانان سينه زن به خشم آمده در مقابل عکس العمل نشان مي دهد وموضوع به سمع مسئول حربي شونحي رسانيده شده جواب مردم را مي گويد که خوب کرده دست تان خلاص، بعد از سر و صداي تمام شاگردان حربي شونحي بالاي مردم هجوم برده با تفنگ و بم دستي به مردم حمله ور مي گردد در نتيجه يک نفر شهيد شده و اضافه تر از سي نفر مجروح گرديده است که اين موضوع از طريق تلويزيون که يک ارگان نشراتي مخصوص يکعده بوده از زبان جنرال بابه جان که خود مردم غرب کابل را براي مدت دو سال و هشت ماه به چل چله بسته بود، دستش به خون اين مردم آغشته است وارونه جلوه داده و مردم دشت برچي را آشوبگر و چپاولگر اعلان مي نمايد، از مقامات محترم مي خواهم که در مورد تحقيق نموده و موضوع را به صورت درست پيگيري نموده و عامل اين فاجعه را به جزاي عملش برساند.
• نور الله از حصه اول خير خانه: سالگرد بابه مزاري روز 22 حوت در پيش است، من از همه مردم مي خواهم که در اين روز با شکوه آنان تمام به پاس زحمات آن مرد که آرماني جز وحدت ملي و برادري اقوام و يک پارچگي مردم اين کشور نداشت، به تور گسترده اشتراک ورزند.
• سخي داد: من روز عاشورا خودم شاهد بودم که سوراخهاي ديوار را محصلين حربي شونحي از داخل ايجاد کرد چون هيچ کس نمي توانست به ديوار نزديک شود چه برسد به اينکه بتواند ديواري را که از سر و گردن مردم بالاتر بود آن را سوراخ کند؛ اگر کسي يک سر سوزن شعور داشته باشد و برود ببيند که ديوار از طرف داخل حربي شونحي تا بيشتر از 5/1 متر خاک در پس خود دارد و سوراخي که شده است از طرف جاده بالاتر از سر بلند قامت ترين مردمان است، در حاليکه از داخل حربي شونحي برابر با زمين مي باشد. سوراخ کردن ديوار خودش يک توطئه از سوي قومندان حربي شونحی بوده است. بايد اين امر را کارشناسان بين المللي بررسي کند که اصلا امکان اين وجود داشته است که کسي در حاليکه از بالاي ديوار سنگ بر سرش فرود مي آيد بتواند اين دبوار يک متره را سوراخ کند؟
• نجيب الله از دشت برچي: همين حادثه که در روز عاشورا دسته سينه زني مردم دشت برچي از پيش حربي شونحی عبور مي کرد با اهانت و تف کردن بر علم شريف باعث اهانت شدند. و بعدا رئيس اين حربي به مردم گفته خوب کرده دست تان خلاص بعدا به خاطر ننگ ناموس و مذهب خود مردم بر غضب شده و با آنها دعوا نموده که به دستور رئيس آنها عساکر و يا بقاياي القاعده به مردم با سنگ و چوب حمله کرده و بعدا از بم دستي و تفنگ استفاده نموده که در نتيجه يک نفر شهيد و سي نفر زخمي شده و قومندان بابه جان که خود دشمن اين مردم است مردم ما را آشوب گر و چور چپاولگر در تلويزيون کابل معرفي نموده از مقام حزب وحدت اسلامي خواهشمنديم که حقيقت اين جريان را به سمع مردم برسانيد و مردم ما را از متهم بودن خلاص کرده و ريشه اين را پيدا کنيد
• قمبر : روز عاشورا وقتي در موتر ها عکس هاي بابه مزاري را مي ديدم، نمي دانستم که چي رقم از بابه مزاري تشکر کنم، چي رقم از او قدر داني کنم، چون خودم شاهد بودم که او براي اين مردم به قيمت خون خودش عزت خريد و بعد مي ديدم که اين مردم چقدر عزتمندانه از او تقدير مي کردند چون همه شان باور داشتند که عاشوراي بي عکس مزاري مفهوم ندارد. من هم رفتم و آنقدر گشتم تا توانستم يک عکس بابه مزاري را خريداري کردم و آن را هم در پيش سينه خودم با سنجاق به پيراهن خودم آويزان کردم. ولي وقتي شب به طرف دشت برچي برگشتم و مي ديدم که حربي شونحي شيشه هاي موتر هايي را عکس بابه مزاري را در خود داشت و ساختمانهاي را که عکس بابه مزاري در آن آويزان بود را با سنگ و خشت و ديوار حربي شونحي خورد مي کردند. اشک از ديده گانم جاري شد و با خود گفتم:
- بابه مزاري هنوز هم غريب است، بابه مزاري هنوز هم مظلوم است، اين جماعت حتا ديدن يک روز عکس بابه را ندارند. ولي ديگران چقدر دلشان براي اين وطن مي سوزد که در تمام سال عکس ديگران را تحمل مي کنند تا باشد اين مملکت آباد شود.